Dhir Bhandari's Blog Posts

मैले युनियनमा लड्दालड्दै राजनीतिक जीवन सुरु गरेको हुँ । कानुनी सल्लाहकार र वार्ताकारको रूपमा युनियनका लागि मैले सङ्घर्ष गरेँ । १९५० को दशकको मध्यसम्ममा धेरै प्रकारका युनियनमा कम्युनिस्टहरूले नियन्त्रण जमाइसकेका थिए । त्यतिबेला कम्युनिस्ट तथा गैरकम्युनिस्ट खेमाका युनियनहरू आपसमा प्रतिस्पर्धा गर्न थालिसकेका थिए । हामीले विदेशी लगानी भिœयाउन युनियनहरूमा कम्युनिस्टहरूको पकडबाट छुुटाउनै पथ्र्यो । किनभने उनीहरूलाई लगानीको महŒव बुझाउनुपर्ने अवस्था थियो । तर भन्न जति सजिलो थियो गर्न त्यति नै गाह्रो थियो ।  १९४० देखि १९६० सम्म युनियनमा कम्युनिस्टहरूको पकड भएकाले काममा ढिलासुस्ती, दङ्गा, अन्त्यहीन हड्तालजस्ता समस्या देखा परे । सिङ्गापुरको इतिहासमा १९६१ को जुलाईदेखि सेप्टेम्बरसम्म १५३ वटा हड्ताल भएछन् । १९६१ मा युद्धभन्दा अघि पहिलोपटक काम बन्द गर्ने र हड्ताल कुनै पनि भएनन् ।  टे«ड युनियन अभ्यासमा बेलायती शैलीको टे«ड युनियन सिङ्गापुरको मजदूर आन्दोलनका लागि घातक सिद्ध भयो । त्यसैले टे«ड युनियनमा कम्युनिस्टको प्रभावलाई मत्थर पार्न बेलायती टे«ड युनियन कंग्रेसबाट जयाक ब्रेजियरलाई सल्लाहकारका ...

उपन्यासकार केनी पाण्डे अमेरिकाबाट नेपाल फर्किसकेपछि साहित्य सिर्जनामा तल्लीन छन् । सामान्यतः अङ्ग्रेजी भाषमा लेख्ने यी वरिष्ठ सर्जकका हालसम्म ‘अदर साइड अफ प्याराडाइज’ (अनुवादः पेम्बाको स्वर्ग) र ‘डिसेप्सन’को सफलतापछि अर्को उपन्यास ‘कन्भिक्ट’ बजारमा आएको छ  । कन्भिक्ट उपन्यासले उमेरले तेइस वर्ष भएको तर संज्ञानात्मक क्षमता भने आठ वर्षको रहेको अटिजम भएको पात्र ओमरसँग गहिरो भावनात्मक यात्रामा लैजान्छ  । उसको कथा शुद्ध र उदात्त मात्र होइन, गहन र भावनात्मक पनि छ  । जब तपाईं ओमरको संसारमा आफूलाई डुबाउँदै लैजानुहुन्छ, तपाईं उसको अनुभव र भावना व्यक्त गर्ने तरिकाबाट गहिरो रूपमा प्रभावित हुनुहुनेछ । यसले अटिजम भएका व्यक्तिहरूप्रति पाठकको समझ र ज्ञानलाई बढाउन सहयोग गर्दछ । कन्भिक्टले पात्रको कथा मात्र प्रस्तुत गरेको छैन अपराधी र निरपराधी, दोषी र निर्दोषी, हाम्रो न्याय प्रणालीको निष्पक्षता र कमजोर व्यक्तिहरूले प्राप्त गर्ने न्याय जस्ता विषयमाथि पनि गम्भीर प्रश्न उठाउँछ । उपन्यासका हरेक अध्यायले अटिजम बारे ज्ञान मात्र प्रदान गर्दैनन् बरु तपाईंहाम्रो बुझाइलाई नयाँ उचाइ समेत प्रदान गर्दछ...

डिजिटल समाज र राजनीतिको नयाँ क्षितिज एक्काइसौँ शताब्दीको दोस्रो दशकसम्म आइपुग्दा, विश्वभरको राजनीतिक परिदृश्यमा प्रविधिको गहिरो छाप पर्न थालेको छ । इन्टरनेट, सामाजिक सञ्जाल (फेसबुक, ट्विटर, टिकटक), डेटा विश्लेषण र कृत्रिम बौद्धिकता जस्ता डिजिटल औजारहरूले समाजको सञ्चार, सूचनाको उपभोग र नागरिक सहभागिताको तरिकामा क्रान्तिकारी परिवर्तन ल्याइदिएका छन् । राजनीतिक वृत्तमा यसलाई ‘डिजिटल सामाजको उदय’ भन्न सकिन्छ, जसले नागरिकहरूलाई सशक्त बनाउने मात्र होइन, शासकहरूलाई नयाँ चुनौतीहरू दिँदै शासन प्रणालीलाई समेत पुनर्संरचना गरिरहेको छ । समाजलाई पनि सामाजिकताबाट मोडेर डिजिटल समाजमा रुपान्तरण गर्दैछ । हरेक मानिस अब समाजमा आमनेसामने बसेरभन्दा सामाजिक सञ्जालमा संवाद गर्न रुचिकर मान्न थालेको छ । आफ्ना कुरा भन्न र अरुका कुरा सुन्न पनि यही समाज प्रभावकारी बन्दै गइरहेको छ ।  यो डिजिटल समाजले सूचनामा पहुँचलाई विकेन्द्रीकृत गरेर आम नागरिकलाई राजनीतिक प्रक्रियाको केन्द्रमा ल्याएको छ । यसले लोकतन्त्रमा जनसहभागिताको नयाँ मार्ग प्रशस्त गरेको छ भने अर्कोतिर गलत सूचना, ध्रुवीकरण र नियन्त्रणका नयाँ स्वरूपहरू पनि...

Kenny Pandey’s new novel, Deception, is a deeply emotional and profound exploration of betrayal and the struggles of immigrants. It is based on an actual event involving his close friend, and it resonates with current social issues, making it a compelling read for those interested in contemporary themes. The story centers on Amar Magar, a miraculously born man who lacks vital signs at birth but revives afterwards. An immigrant who moves to America on a DV lottery struggles in America for a living, close to minimum wage. His work ethic, innovative efforts, and ingenuity led him to receive a joint Nobel Prize for creating remarkable AI software that can detect signs of dementia 6 months earlier. His achievements are a testament to the power of perseverance and hard work, making readers proud of his success. His life takes a dramatic turn after an encounter with an African woman, leading to a series of events, including divorce, with sexual charges against his six-year-old girl that test ...

Gen Z and Nen Alfa in our time. पुस्तान्तरण भनेकाे प्रविधि, मानसिकता र युगीन आवश्यकताकाे अवस्थासँगकाे प्रवाह पनि हाे । याे उमेरकाे परिवर्तन मात्र हाेइन । माेवाइल फाेनमा के के फिचर छन् र कसरी चलाउन सकिन्छ भनेर जान्ने नेता कति हाेलान् ? जमाना हातबाट सरकार चलाउने अवस्थामा पुगिसक्ता पनि सफ्टवेयर चलाउन पनि "म जान्दिन आएर खाेल्देखाेल्दे" भन्ने हाकिम र नेता अगाडि लगाएर कसरी डिजिटल सरकार चलाउन सकिन्छ ?  हाम्रा सरकारी कार्यालयमा सफ्टवेयरकाे प्रयाेग गरेर डिजिटल सरकार बनाउने पूर्वाधार सबै तयार भइसक्ता पनि किन अफिसका काेठाकाेठा चाहार्नुपर्ने र कागजका बिटा बाेकेर काेठाकाेठा धाउनुपर्ने अवस्था ज्यूँकात्यूँ छ भनेर बुझे पुग्छ ।  सामान्य डेस्कटप कम्प्युटर चलाउन नजान्ने हाकिम र नेता अगाडि लगाएर हामी डिजजिटल युगकाे चुनाैती सामना गर्न सक्तैनाैँ । त्यसैले राजनीति पनि प्रविधिसँगै पुस्तान्तर हुँदै जान आवश्यक छ ।  जेन्जीले त यति जबर्जस्त हस्तक्षेप गरे भने जेन अल्फाले झन् यी पुराना परिपाटी र पुराना अनुहार कसरी पचाउन सक्छ ? अहिले संसारभरकाे विद्राेह यही पुस्ता र प्रविधिकाे बेमेलकाे आन्दाेलन हाे । अ...

देशको प्रशासनिक सचिवालय जलेर भग्नावशेष बनेको छ ।  न्यायको सर्वोच्च निकाय जलेर खाक भएको छ ।    हजारौँको संख्यामा सरकारी गाडी जलेर भष्म भएका छन् ।   सयौँ सरकारी भवन , प्रहरी चौकी आजनीबाट ध्वस्त छन् ।   संघदेखि स्थानीय सरकारसम्म रहेका हिजोका शक्तिशाली पार्टीका कार्यकर्ता , नेता , निर्वाचित पदाधिकारीहरु घरबाट बाहिर निस्कन हिच्किचाइरहेका छन् ।   उनीहरुका निवास जलेर ध्वस्त भएका छन् ।   कैयौँ व्यापारिक घरानाका व्यवसाय आगोमा जलेर खरानी भएका छन् । सामान्य गाडी ग्यारेजदेखि पाँच तारे होटलसम्म जलेर खाक भएका विभत्स संरचना शहरको मध्यभागमा देखिन्छन् ।   वडा सदस्यदेखि प्रधानमन्त्रीसम्म भइसकेका मानिसहरु आफ्नै जनतासँग त्रसित आँखाले हेरेर निःशब्द हुन बाध्य छन् ।   सबैको मनमा छ – अब के हुन्छ ? किन यो भयो ? दुई दिनमै यतिविघ्न अभिसप्त पार्ने आन्दोलनको हावाहुन्डरी कसरी सिर्जना भयो र प्रधानमन्त्रीले पद त्याग्न बाध्य भए ? यतिका सुरक्षा निकाय हुँद...